Σήμερα είναι η γιορτή της γυναίκας και είπα να
γυρίσουμε την μνήμη μας αρκετά χρόνια πίσω...
Θα πρέπει να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω για να
θυμηθούμε τις γυναίκες του χωριού να εργάζονται
στην ύπαιθρο και στην κτηνοτροφία.
Για πολλές δεκαετίες οι Ελληνίδες γυναίκες με τα ροζιασμένα
χέρια είχαν μεγάλο και ενεργό μέρος στην καλλιέργεια
και την πρόοδο της Ελληνικής υπαίθρου.
Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν,θα μας έρθουν
στο μυαλό μας πολλές εργασίες που βλέπαμε γύρω μας.
Οι γυναίκες στην εργασία της γής έκαναν σχεδόν τα πάντα,
από την σπορά,το τσάπισμα,έως και την συγκομοιδή και μάλιστα
πολλές φορές με συννενόηση μαζευόταν και πήγαιναν
ο ένας στον άλλον,τα λεγόμενα δανεικά,και
ειδικά σε καλλιέργιες ντομάτας και βαμβακιού.
Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε να μεταφέρουν με το κάρο βαμβακιές με τις οποίες έκαναν τις περιφράξεις στις αυλές.
Να σημειώσω πως,κάθε σπίτι στο χωριό είχε και τα ζωντανά του.
Αγελάδες,βουβάλια,γουρούνια,πρόβατα,κατσίκια,κουνέλια
και πολλές κότες συμπλήρωναν τα ζώα της αυλής.
Οι γυναίκες είχαν και γι'αυτά αρμοδιότητες ταίσματος,
και φυσικά να επεξαιργαστούν τα αγαθά που πρόσφεραν.
Το γάλα,το τυρί,το βούτηρο και πολλά άλλα έπρεπε
να περάσουν απο τα γυναικεία χέρια.
Αυτή τη φωτογραφία εστειλαν οι γονείς στο παιδί τους στο Τορόντο
το 1960,γράφοντας στο πίσω μέρος,πως τα ζωντανά τους πάνε πολύ καλά.
Αυτή η συγκινητική κίνηση μας δείχνει πόσο δεμένοι και εξαρτημένοιήταν οι άνθρωποι του χωριού από τα οικόσιτα ζώα τους.
Η νεαρή νοικοκυρά απο το Γόνιμο με την στάμνα στα χιόνια.
Τι να τονίσω από τις δουλείες των γυναικών του χωριού?
Απλα θα αναφέρω μερικές καθημερινές εργασίες.
Ζύμωμα και φούρνισμα ψωμιού,μαγείρεμα ,καθαριότητα
σπιτιού και αυλής,γνέθανε και ετοιμάζανε τα πλεκτά τους ρούχα,
δουλειά στον αργαλειό,φροντίδα του μπαξέ
και πολλές πολλές ακόμα δουλειές.
Το φτιάξιμο της χωριάτικης πίτας ήταν ακόμα ένας λόγος
επίσκεψης στη γειτόνισα για κέρασμα και για
λίγο... κουτσομπολιό.
Να μη ξεχάσουμε πως η γυναίκες του χωριού ζούσανε
στα μικρά σπίτια της εποχής μαζί
με τα πεθερικά τους παππούδες δηλαδή,κρατώντας έτσι
δυνατά δεμένο τον οικογενειακό ιστό.
(και φυσικά πολλές φορές δεν ήταν εύκολο αυτό)
Μέγα λειτούργημα θεωρώ πως ήταν και η ανατροφή των παιδιών.
Να είναι το κατα δύναμην έτοιμα για τα μαθήματα τους,
να είναι πειθαρχημένα,να έχουν σεβασμό στους μεγαλύτερους
να εκλησιάζονται τακτικά και φυσικά να γνωρίσουν
τα ήθη και εθιμα που έχουμε στη χώρα μας.
Γυναίκες απο το Γόνιμο σε μάζεμα ελιάς στην Κρήτη.
Να σημειώσω πως όλες οι δουλειές γινότανε χωρίς τις
σημερινές ευκολίες μιας και
το ηλεκτρικό ήρθε στο χωριό το 1968.
Νερό με τη στάμνα,μαγείρεμα και θέρμανση στο τζάκι,
φωτισμός με γκαζόλαμπα,μπάνιο στη λεκάνη,ενημέρωση
λίγο σπάνια κι αυτή με ραδιόφωνο.
Η ψυχαγωγία ήταν τα γλέντια σε γάμους και γιορτές
στα λιτά μαγαζιά του χωριού.
Ιστορία γράψανε τα μαγαζιά του Φλουρή,του Νιφόρη,του Ουζούνη,της Ζωής κλπ.
Από σινεμά ο κυρ Ηλίας φρόντιζε να δείχνει
τις κινηματογραφικές επιτυχίες της εποχής,Βουγιουκλάκη,Ξανθόπουλο κλπ.
Να μη ξεχνάμε πως η ευτυχία των οικογενειών ήταν
αποτέλεσμα της άξιας γυναίκας και του άξιου συζύγου.
Η ανάρτηση αυτή είναι η ελάχιστη τιμή που θα
μπορούσε να γίνει στις άξιες γυναίκες του χωριού
μιας άλλης εποχής.
Όλες οι φωτογραφίες είναι απο το Γόνιμο.
Κάντε μια προσπάθεια και θα αναγνωρίστε τα πρόσωπα.
Να είστε όλες και όλοι καλά,
εντός και εκτός Ελλάδας.
.JPG)
