Θεοφάνεια στο Γόνιμο το 1964

Ο εορτασμός των Θεοφανείων στο Γόνιμο μέχρι το 1985 

γινόταν εκτός του ναού Αγίου Παντελεήμων.

 Όλο το χωριό αυτή την γιορτινή μέρα πήγαινε στο δασάκι 

όπου εκεί απο τις προηγούμενες μέρες έκλειναν τις πόρτες

 στο εκεί κανάλι και έτσι η στάθμη του νερού

 ανέβαινε 2-3 μέτρα,επιτρέποντας τα παιδιά 

να πέφτουν για το Σταυρό. 

Και μάλιστα έπεφταν πάρα πολλά παιδιά. 

Υπήρχαν χρονιές όπου με τσεκούρια έσπαζαν τους πάγους 

για να μπορέσει να γίνει η ρίψη του Σταυρού. 

 Τα τελευταία χρόνια η ρίψη του Σταυρού γίνεται στην δεξαμενή που κατασκευάστηκε στην αυλή της εκκλησίας.

Και στις δυο φωτογραφίες ιερέας είναι

 ο Παπα Δημήτρης Αλευρόπουλος.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους,

 εντός και εκτός Ελλάδας. 

Θεοφάνεια στο Γόνιμο το 1964

Ο εορτασμός των Θεοφανείων στο Γόνιμο μέχρι το 1985 

γινόταν εκτός του ναού Αγίου Παντελεήμων.

 Όλο το χωριό αυτή την γιορτινή μέρα πήγαινε στο δασάκι 

όπου εκεί απο τις προηγούμενες μέρες έκλειναν τις πόρτες

 στο εκεί κανάλι και έτσι η στάθμη του νερού

 ανέβαινε 2-3 μέτρα,επιτρέποντας τα παιδιά 

να πέφτουν για το Σταυρό. 

Και μάλιστα έπεφταν πάρα πολλά παιδιά. 

Υπήρχαν χρονιές όπου με τσεκούρια έσπαζαν τους πάγους 

για να μπορέσει να γίνει η ρίψη του Σταυρού. 

 Τα τελευταία χρόνια η ρίψη του Σταυρού γίνεται στην δεξαμενή που κατασκευάστηκε στην αυλή της εκκλησίας.

Και στις δυο φωτογραφίες ιερέας είναι

 ο Παπα Δημήτρης Αλευρόπουλος.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους,

 εντός και εκτός Ελλάδας.

Καθημερινές στιγμές του Παπαδημήτρη Αλευρόπουλου (φωτο)

Για τη ζωή του ΠαπαΔημήτρη Αλευρόπουλου είχα αναφερθεί σε παλαιότερες αναρτήσεις.

 Σήμερα''ανεβάζω''μερικές απο τις καθημερινές στιγμές του αγαπητού σε όλους Παπαδημήτρη.

  

Στην παρέα πάντα έδινε το παρών. 

 Η βάρκα του Παπαδημήτρη με  το όνομα

 του θρυλικού καταδρομικού ΑΒΕΡΩΦ στα νερά του ποταμού Στρυμώνα και της λίμνης Κερκίνης. 

 Ο μπαξές του πάντα είχε τα πάντα.

 

 Με παρέα συγχωριανών στο Κρούσσια

 για κυνήγι αγριογούρουνου.

Φυσικά πάντα ακολουθούσε και τσίπουρο. 

Μαζί με τους Τσολιάδες στα οχυρά Ιστίμπεη

.

 Εκδρομή στα Οχυρά Ιστίμπεη.

 

Στο ηρώων της Ηρακλειας.

 

 Εκδρομή 1 Ιουνίου 1956

 

Πρωτομαγιά στο Αετοβούνι με την οικογένεια και καλή παρέα. 

 

Ποτέ δεν άφησε τις δύσκολες γεωργικές δουλειές.

Εδώ σε τρύγο καλαμποκιού με τα χέρια.

Για τις παλαιότερες αναρτήσεις που αφορούν

τον Παπαδημήτρη κάντε κλίκ εδώ. 

Να είστε όλες και όλοι καλά,

εντός και εκτός Ελλάδας. 

ΥΣ

θα ακολουθήσουν και άλλες φωτογραφίες   

απο γάμους,βαφτίσια κλπ. 

Θεοφάνεια στο Γόνιμο τα παλιά χρόνια...

Ο εορτασμός των Θεοφανείων στο Γόνιμο μέχρι το 1985 

γινόταν εκτός του ναού Αγίου Παντελεήμων.

 Όλο το χωριό αυτή την γιορτινή μέρα πήγαινε στο δασάκι 

όπου εκεί απο τις προηγούμενες μέρες έκλειναν τις πόρτες

 στο εκεί κανάλι και έτσι η στάθμη του νερού

 ανέβαινε 2-3 μέτρα,επιτρέποντας τα παιδιά 

να πέφτουν για το Σταυρό. 

Και μάλιστα έπεφταν πάρα πολλά παιδιά. 

Υπήρχαν χρονιές όπου με τσεκούρια έσπαζαν τους πάγους 

για να μπορέσει να γίνει η ρίψη του Σταυρού. 

 Τα τελευταία χρόνια η ρίψη του Σταυρού γίνεται στην δεξαμενή που κατασκευάστηκε στην αυλή της εκκλησίας.

Και στις δυο φωτογραφίες ιερέας είναι

 ο Παπα Δημήτρης Αλευρόπουλος.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους,

 εντός και εκτός Ελλάδας.

Κοπή Βασιλόπιτας το 1968

Μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων και το άνοιγμα 

του τότε 6τάξιου δημοτικού σχολείου Γονίμου το 1968, 

ο Παπαδημήτρης ευλογεί,κόβει και μοιράζει τη βασιλόπιτα στους δασκάλους και μαθητές. 

 Προσέξτε την απλή φάτνη και το φτωχικό δέντρο που στόλισαν τα παιδιά μέσα στην αίθουσα. 

 Απο αριστερά ο δάσκαλος Χρύσανθος και ο δάσκαλος Γέρμανλης, δυστυχώς δεν γνωρίζω τις κυρίες.

 (αν κάποιος τις γνωρίζει ας μας ενημερώσει)

 Καλή χρονιά σε όλες και όλους,

 εντός και εκτός Ελλάδας.

Ο δικός μας παπα Δημήτρης Αλευρόπουλος

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζω σήμερα,

γιορτή Του Αγίου Δημητρίου το αφιερωμα

 στον Δημήτριο Αλευρόπουλο ιερέα για περισσότερα

 από είκοσι χρόνια στο χωριό μας

. Ο παπα Μίμης-έτσι τον αποκαλούσαν οι συγχωριανοί-,μιας και ήταν φίλος με όλους,χωρίς να έχει ποτέ πρόβλημα με κανέναν απο συγχωριανό μας.

 Ο Στέριος πατέρας του παπα Μίμη καταγόταν απο τα Καλύβια Αττικής και αρχές του αιώνα βρέθηκε να πολεμάει στα μέρη της Μακεδόνιας για την απελευθέρωση της.

Στην συνέχεια έφυγε για τον τόπο του, αλλά γοητευμένος απο την Μακεδονία έρχεται και πάλι πίσω με την κρυφή σκέψη μήπως και γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος. 

Το ηρώο πρώτο  Γονίμου φτιαγμένο απο χαρτόνι 

και πολύ υπερηφάνεια για τους

ήρωες της πατριδας αρχές του 1960.

Η ζωή τα έφερε έτσι που ο Στέριος έγινε τελικά Ιερέας,

 λαικός έξω στον κόσμο. 

Εγκαθίστατε στο Γόνιμο κάνοντας μια πολύ καλή 

και ευλογημένη οικογένεια.

 Στο Χριστιανικό και πνευματικό περιβάλλον που ζούσε

 ο μικρός Δημήτρης,

απο νωρίς έδειξε την αγάπη και την κλίση στα

 εκκλησιαστικά θέματα και με απώτερο σκοπό

 να ενδυθεί και αυτός το βαρύ  ράσο της ορθοδοξίας.

 Μετά την χειροτονία του,ο παπα Δημήτρης

 διορίστηκε στο Σταυροδρόμι  Σερρών,όπου ακόμα και και σήμερα κάποιοι μεγάλοι τον μνομονεύουν ακόμα. 

 Μετά το θάνατο του πατέρα του παπα Στέριου 

ο παπα Μίμης επιστρέφει στην εκκλησία του Γονίμου και λειτουργεί έως το θάνατο του στις 29 9-1983 

Το ελάχιστο ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης 

για την πολύπλευρη προσφορά του δικού μας παπά.

 

Μόλις στην ηλικία των 57 ετών έφυγε ο Παπα Δημήτρης.

 

Το εντυπωσιακό στην παραπάνω φωτογραφία είναι 

πως στην πλατεία δημοκρατίας (βαρδάρι)

δεν υπάρχουν ακόμα τα πολυόροφα κτίρια. 

 

Δίπλα στον ΠαπαΔημήτρη και η πρεσβυτέρα κυρία Παρασκευή και απο δεξιά του ο πρόεδρος Πάσχάλης Πασχαλίδης 

σε γιορτή στην αυλή του σχολειου.

 

Παραδοσιακές εικόνες απο τη θέση των επισήμων

Αυτά τα λίγα στην σημερινή ανάρτηση για τον δικό μας παπα Μίμη. Σε επόμενες αναρτήσεις θα έχουμε και άλλα πολλά για τον παπά μας. 

 Και πάλι να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ 

στους συγγενείς του παπα Μίμη,να μου εμπιστευθούν το οικογενειακό τους αρχείο.

 Γεροί να είστε και πάντα να τον θυμάστε.

 Να είστε όλες και όλοι καλά, 

εντός και εκτός Ελλάδας.

Παπά Δημήτρης Αλευρόπουλος

Εδώ και χρόνια έχω συλλέξει πολλές φωτογραφίες 

για τον παπά Δημήτρη Αλευρόπουλο,

 και πάντα είχα τη σκέψη να αφιερώσω

 στη μνήμη του το ελάχιστο που μπορώ,κάποιες αναρτήσεις. 

Σήμερα θέλω να ευχαριστίσω δημόσια τους δικούς του ανθρώπους για την εμπιστοσύνη τους να μου δώσουν δεκάδες φωτογραφίες απο την ζωή παπα Μίμη ασκώντας τα εκκλησιαστικά καθήκοντα του,αλλά

και απο τις πολλές άλλες ασχολίες του,π.χ.ψάρεμα,κυνήγι κλπ.

 Σε σύντομο χρόνο θα ετοιμάσω τις φωτογραφίες και μάλλον σε αρκετές αναρτήσεις θα γνωρίσουμε και θα θυμηθούμε τον αγαπητό σε όλους μας παπαΔημήτρη.

 Να είστε όλες και όλοι καλά, 

εντός και εκτός Ελλάδας.