ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ

ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ

ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Χρόνια Πολλά μαμάδες.Ίσως η καλύτερη ανάρτηση


 

 Χρόνια πολλά μαμά
Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες.

Η παρακάτω παλαιότερη ανάρτηση είναι η ελάχιστη τιμή
που μπορεί να γίνει για τις άξιες γυναικες-μαμάδες
του Γονίμου αλλά και σχεδόν για όλη την Ελλάδα.

Οι γυναίκες-μάνες του χωριού

Θα πρέπει να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω για να
θυμηθούμε τις γυναίκες του χωριού να εργάζονται
στην ύπαιθρο και στην κτηνοτροφία.
Για πολλές δεκαετίες οι Ελληνίδες γυναίκες με τα ροζιασμένα
χέρια είχαν μεγάλο και ενεργό μέρος στην καλλιέργεια
και την πρόοδο της Ελληνικής υπαίθρου.

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν,θα μας έρθουν
στο μυαλό μας πολλές εργασίες που βλέπαμε γύρω μας.




Οι γυναίκες στην εργασία της γής έκαναν σχεδόν τα πάντα,
από την σπορά,το τσάπισμα,έως και την συγκομοιδή και μάλιστα
πολλές φορές με συνενόηση μαζευόταν και πήγαιναν
ο ένας στον άλλον,τα λεγόμενα δανεικά,και
ειδικά σε καλλιέργεις ντομάτας και βαμβακιού.


 
Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε να μεταφέρουν 
με το κάρο βαμβακιές 
με τις οποίες έκαναν τις περιφράξεις στις αυλές.


Να σημειώσω πως,κάθε σπίτι στο χωριό είχε και τα ζωντανά του.
Αγελάδες,γουρούνια,πρόβατα,κατσίκια,κουνέλια
και πολλές κότες συμπλήρωναν τα ζώα της αυλής.
Οι γυναίκες είχαν και γι'αυτά αρμοδιότητες ταίσματος,
και φυσικά να επεξαιργαστούν τα αγαθά που πρόσφεραν.
Το γάλα,το τυρί,το βούτηρο και πολλά άλλα έπρεπε
να περάσουν απο τα γυναικεία χέρια.



Αυτή τη φωτογραφία την εστειλαν οι γονείς στο παιδί τους στο Τορόντο
το 1960,γράφοντας πως τα ζωντανά τους πάνε πολύ καλά.

Αυτή η συγκινιτική κίνηση μας δείχνει πόσο δεμένοι και εξαρτημένοι
ήταν οι άνθρωποι του χωριού από τα οικόσιτα ζώα τους.

Τι να τονίσω από τις δουλείες των γυναικών του χωριού?
Απλα θα αναφέρω μερικές καθημερινές εργασίες.
Ζύμωμα και φούρνισμα ψωμιού,μαγείρεμα ,καθαριότητα
σπιτιού και αυλής,γνέθανε και ετοιμάζανε τα πλεκτά τους ρούχα,
δουλειά στον αργαλειό,φροντίδα του μπαξέ
και πολλές πολλές ακόμα δουλειές.
Το φτιάξιμο της χωριάτικης πίτας ήταν ακόμα ένας λόγος
επίσκεψης στη γειτόνισα για κέρασμα και για
λίγο... κουτσομπολιό.

Να μη ξεχάσουμε πως η γυναίκες του χωριού ζούσανε
στα μικρά σπίτια της εποχής μαζί
με τα πεθερικά τους παππούδες δηλαδή,κρατώντας έτσι
δυνατά δεμένο τον οικογενειακό ιστό.
(και φυσικά πολλές φορές δεν ήταν εύκολο αυτό)


Μέγα λειτούργημα θεωρώ πως ήταν και η ανατροφή των παιδιών.
Να είναι το κατα δύναμην έτοιμα για τα μαθήματα τους,
να είναι πειθαρχημένα,να έχουν σεβασμό στους μεγαλύτερους
να εκλησιάζονται τακτικά και φυσικά να γνωρίσουν
τα ήθη και εθιμα που έχουμε στη χώρα μας.


 
Νεαρή νοικοκυρά με τη στάμνα στα χιόνια.

Να σημειώσω πως όλες οι δουλειές γινότανε χωρίς τις
σημερινές ευκολίες μιας και
το ηλεκτρικό ήρθε στο χωριό το 1968.
Νερό με τη στάμνα,μαγείρεμα και θέρμανση στο τζάκι,
φωτισμός με γκαζόλαμπα,μπάνιο στη λεκάνη,ενημέρωση
λίγο σπάνια κι αυτή με ραδιόφωνο.
Η ψυχαγωγία ήταν τα γλέντια σε γάμους και γιορτές
στα λιτά μαγαζιά του χωριού.
Από σινεμά ο κυρ Ηλίας φρόντιζε να δείχνει
τις κινηματογραφικές επιτυχίες της εποχής.

Να μη ξεχνάμε πως η ευτυχία των οικογενειών ήταν
αποτέλεσμα της άξιας γυναίκας-μάνας και του άξιου συζύγου.

Η ανάρτηση αυτή είναι η ελάχιστη τιμή που θα
μπορούσε να γίνει στις άξιες γυναίκες του χωριού μου
μιας άλλης εποχής.

Χρόνια πολλά μαμά
Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες.
εντός και εκτός Ελλάδας.


Δεν υπάρχουν σχόλια: